Części do tłoczenia elementów wzmacniających podłogę nadwozia samochodowego, matryca do tłoczenia wspornika płyty osłony podwozia

I. Charakterystyka i zalety modelu-opartego na doświadczeniu
Model-oparty na doświadczeniu odnosi się do operacji produkcyjnej, w której projektowanie procesów,-debugowanie na miejscu i operacje produkcyjne opierają się głównie na subiektywnej ocenie i praktycznym doświadczeniu starszych techników. Model ten ma trzy główne zalety:

**Szybka reakcja na-anomalie na miejscu:** technicy mogą szybko identyfikować anomalie produkcyjne na podstawie swojego doświadczenia, natychmiast dostosowywać procesy i metody operacyjne oraz utrzymywać ciągłość produkcji.

**Wewnętrzny transfer doświadczenia technicznego poprzez praktykę:** Doświadczenie techniczne jest przekazywane wewnętrznie poprzez system mentorski, umożliwiając naturalną akumulację istniejącej technologii przedsiębiorstwa.

**Możliwość dostosowania do niestandardowych-warunków pracy i złożonych scenariuszy produkcji:** radzi sobie z wieloma-odmianami,-warunkami produkcji w małych partiach i zmiennymi warunkami pracy.

II. Wpływ modelu{{1}opartego na doświadczeniu na standaryzację procesów
Chociaż doświadczenie może zaspokoić tymczasowe-potrzeby produkcyjne na miejscu, całkowite poleganie na indywidualnym doświadczeniu prowadzi do braku standardowych procedur operacyjnych, co znacznie utrudnia standaryzację procesów.

**Niespójna realizacja przebiegu procesu:** Różni operatorzy rozwijają zróżnicowane nawyki operacyjne w oparciu o własne doświadczenie, co skutkuje niespójnymi przepływami procesów dla tych samych etapów, co bezpośrednio wpływa na spójność partii.

**Trudności w przekształcaniu i utrwalaniu wiedzy ukrytej:** Doświadczenie technologiczne w dużej mierze pozostaje na indywidualnym poziomie praktycznym, co utrudnia kwantyfikację, organizację i archiwizację, utrudniając w ten sposób tworzenie ujednoliconych dokumentów procesowych i standardowych procedur.

Szkolenie umiejętności jest długotrwałe i kosztowne. Przekaz techniczny opiera się na praktykach zawodowych, a postęp w szkoleniu jest ograniczony indywidualnymi umiejętnościami nauczania, co uniemożliwia masową produkcję standardowych talentów.

Optymalizacji procesów brakuje systematycznego wsparcia. Bez ujednoliconych standardów jako punktu odniesienia przepływ procesów można regulować jedynie pasywnie i fragmentarycznie, co utrudnia systematyczne udoskonalenia i unowocześnienia technologiczne.